Home > Pers > Archief > Persbericht 6/3/2002
NATIONAAL KLIMAATPLAN, NATIONALE RAMP
Federale en gewestregeringen buizen op belangrijkste milieuexamen
Climate Network Europe, Bond Beter Leefmilieu, Inter-Environnement Wallonie en Greenpeace Belgium zijn totaal niet te spreken over het Nationaal klimaatplan dat vandaag werd goedgekeurd. Het plan zal ertoe leiden dat tegen 2008-2012 België 7,5% meer broeikasgassen zal uitstoten dan in 1990, terwijl ons land in het kader van het Kyoto-protocol een reductie met 7,5% was opgelegd. En dit in de veronderstelling dat de op de lange baan geschoven energietaks alsnog zal worden ingevoerd. Voor zo’n 20 Mton aan CO2-equivalenten werden geen reductiemaatregelen gevonden en wordt enkel gemikt op zogenaamde flexibele mechanismen om onze verplichtingen in het buitenland af te kopen.
Het Nationaal Klimaatsplan is niet meer dan een opsomming van
onsamenhangende maatregelen. Het is een 3-Suisses catalogus zonder
samenhang van bestaande en geplande maatregelen en maatregelen in de
studiefase. Dit laatste pakket omvat ondermeer de vergroening van de
fiscaliteit, waaronder de CO2/energietaks en de
BTW-verlaging van de milieuvriendelijke producten.
Deze maatregelen worden overvloedig omschreven als ideeën die
al dan niet in aanmerking zullen worden genomen. En dit
terwijl net van deze maatregelen veel resultaat kan worden verwacht.
Er zit geen lijn in het plan, geen visie en geen ambitie. Via de zogenaamd flexibele mechanismen moet nog een gat van meer dan 20Mton CO2eq gevuld worden (bij onveranderd beleid zal ons land tegen 2012 zo’n 165 Mton aan broeikasgassen uitstoten, 34 Mton meer dan wat volgens onze Kyoto doelstelling mag; in een combinatiescenario met fiscale (CO2-taks van 11,5 € per ton) en de geprogrammeerde niet fiscale maatregelen kan men in de verbintenisperiode 2008-2012 een reductie realiseren van 13,7 Mton; de nog ter reduceren hoeveelheid broeikasgassen bedraagt met andere woorden 20,6 Mton). België mag dan blij zijn dat Deleuze het Europees voorstel om minstens de helft van de emissieverplichtingen (ten opzichte van 1990) in eigen land te laten realiseren er in de onderhandelingen in Bonn en Marrakech niet heeft kunnen doordrukken. Anders hadden we maar zo’n 5 Mton aan CO2-equivalenten in het buitenland mogen realiseren, terwijl dat nu het viervoudige is.
Hoe moet het dan wel? Er is een sectoriële bottom-up aanpak
nodig die voorziet in uitvoeringstrajecten met acties en
instrumenten per doelgroep waarbij duidelijk de deadlines en begrote
CO2-reducties worden aangegeven.
Bovendien moet de as van het plan bestaan uit grote
macro-economische instrumenten zoals de CO2/energietaks,
die eindelijk voor juiste economische en ecologische prijzen zou
zorgen. Hoewel de unilaterale invoering was overeengekomen in het
federaal plan duurzame ontwikkeling, merken we nu dat die taks terug
op de lange baan wordt geschoven. Alles moet voor de zoveelste keer
nog eens worden onderzocht. Uit studies van het Europees
Milieuagentschap te Kopenhagen blijkt nochtans dat het niveau van de
belastingen op energie in ons land het laagste is van gans Europa!
Het Federaal Planbureau rekende ook voor dat de recyclage van de
opbrengsten van zo’n taks voor de verlaging van de loonkost,
zowel voor de tewerkstelling als BNP een positief resultaat
oplevert! Maar toch blijft Verhofstadt weigeren om er werk van te
maken en wordt het maatschappelijk belang opgeofferd voor het
corporatistisch, sectoraal eigenbelang van een aantal reactionaire
bedrijfsfederaties. Op die manier zal de energie-intensiteit van
onze Belgische economie de hoogste blijven van gans de Unie (volgens
Proeve van boordtabel van SERV 20% hoger dan in Nederland
bijvoorbeeld) en blijven wij meer dan onze concurrenten afhankelijk
van de schommelende koersen op de wereld energiemarkt.
Het huidig plan vertelt ons niks nieuws en legt een gemis aan dadendrang bloot. Talrijke creatieve instrumenten worden over het hoofd gezien. Voor gebouwenverwarming kan stadsverwarming een flink deel reductie voor zich nemen. Deze reductie kan gemakkelijk worden vergroot als de gewestelijke zorgentweeling, de energieprestatieregelgeving en de energiecertificatie van gebouwen, eindelijk worden goedgekeurd. Een gedifferentieerde heffing op hoogspanningstransport van elektriciteit kan de energiebron steenkool uit de markt prijzen en meer kansen geven aan decentrale en hernieuwbare energiebronnen. Kilometerheffing en het bevorderen van brandstofcellen en biobrandstoffen voor (vracht)wagens en bussen (alweer twee fiscale maatregelen) zorgen voor een flinke hap uit de emissies van de transportsector. En zo kunnen we blijven doorgaan.
Het klimaatplan was reeds aangekondigd voor het begin van het Belgisch voorzitterschap. Het uitstel is de kwaliteit alleszins niet ten goede gekomen. De milieubeweging hoopt alvast dat dit plan op korte termijn nog drastisch kan worden bijgestuurd, zodat België alsnog zijn internationale verantwoordelijkheid kan opnemen.
Voor meer informatie:
- Bart Martens, Bond Beter Leefmilieu, 0479/27.36.17
- Stephan Vis, Inter-Environment Wallonie, 083/21.89.13
