Home > Pers > Archief > Persbericht 15/12/2007
Klimaattop Bali sluit af met wegenkaart en beetje cijfers
Persbericht Bond Beter Leefmilieu - Inter-Environnement Wallonie
Bali, 15 december 2007 - Twee
weken en een dag extra van intensieve onderhandelingen, en de deal is
rond. De klimaatonderhandelingen hier op Bali zijn afgelopen. Er komt
een vervolg op het Kyotoprotocol, er is een plan om bij dat vervolg te
raken, en iedereen is aan boord.
De
milieubeweging is zeer tevreden dat er een consensus is bereikt om de
onderhandelingen over het post-2012 akkoord af te ronden tegen 2009.
Dat vermijdt dat er een kloof valt tussen de Kyotoperiode die loopt tot
2012, en het nieuwe kader na 2012. De “Bali wegenkaart” (vertaling van roadmap)
maakt een onderscheid tussen doelstellingen voor industrielanden en
ontwikkelingslanden. Dat de ontwikkelingslanden akkoord zijn om mee na
te denken over hun eigen bijdrage aan het verminderen van de uitstoot
van broeikasgassen, is net als het akkoord van de USA, historisch te
noemen. De positieve evolutie in de houding van de ontwikkelingslanden
was een van de sleutelelementen om
De tekst bevat geen duidelijke reductiedoelstellingen voor de groepen van landen. We moeten het doen met een verwijzing naar een andere tekst, en naar de wetenschappelijke inzichten die het IPCC levert. Die is uiteindelijk in de laatste rechte lijn positiever uitgedraaid dan we gevreesd hadden. Rusland deed nog moeilijk, maar dankzij een beetje egomassage van de Russische onderhandelaar is men er uit geraakt. De huidige Kyoto-landen onderschrijven duidelijk dat het nodig is om de globale uitstoot te laten pieken binnen dit en 10 tot 15 jaar, dat die globale uitstoot moet halveren tegen 2050, en dat industrielanden een reductie in de grootteorde van 25 tot 40% tegen 2020 moeten realiseren.
We mogen hierbij ons hoofd niet verliezen. Dit is nog verre van een bijlage met concrete reductiedoelstellingen per land. Daar zijn we nog niet, en dat is het werk dat de volgende twee jaar moet worden verzet. De Bali wegenkaart leidt naar Kopenhagen, in 2009. Het ontbreken van duidelijke doelstellingen bij het begin van het uitzetten van de weg naar het finale akkoord in 2009, maakt het werk de komende 2 jaar niet gemakkelijker. En het was zo al niet eenvoudig. Het wordt nu keihard vechten tot in Kopenhagen.
Het akkoord bevat belangrijke inhoudelijke doorbraken. Het adaptatiefonds is gelanceerd, dat moet geld mobiliseren om de ontwikkelingslanden te steunen om zich te verdedigen tegen de gevolgen van de klimaatverandering vandaag. Het zal er nu op aankomen ook voldoende geld in het fonds te krijgen. Ook daarvoor zijn de doelstellingen voor de vermindering van CO2 cruciaal, zij bepalen immers hoe veel investeringen in propere technologie er gebeuren.
In Bali is verder beslist om de Global Environment Facility een Strategisch Programma voor technologieoverdracht uit te laten werken. Dat moet meer investeringen mobiliseren, onder andere samen met de privésector. Maar het moet ook breder kijken. De beslissing in Bali identificeert een hele reeks elementen die aangepakt moeten worden: onderzoek, Zuid-Zuid samenwerking, gebruiksrechten... En bovendien start men een evaluatieproces, om veel actiever op te volgen hoe de technologieoverdracht vooruit gaat. Of niet.
