Thema’s

Jan - Berchem
(1019 dagen geleden)

Wie is we?

“We kunnen nog degelijk drama’s vermijden. Als we de komende jaren wereldwijd, en vooral in het Noorden, de moed hebben om te kiezen voor een werkelijk duurzame levensstijl en een ecologische economie, is het nog lang niet te laat.” Als WE onze levensstijl aanpassen. Maar wie is die we? Ben ik dat? Of eerder jij? Ook Véronique De Cock? Het personeel van FORTIS? Zijn wij allemaal die we? En zijn wij allemaal even we? Ik heb de indruk dat de overheid (de grote we) het hier graag aan de kleine, kleinere en kleinste we’s overlaat. We stikken in het fijne stof, maar de grote we laat toe dat er nog meer verkwistende wagens op de markt komen. We verzuipen in ons afval, maar de grote we doet niets om te vermijden dat er almaar meer schadelijk en overbodig afval in onze omgeving vrijkomt. Het is dan maar aan de brave, bewuste we om dat afval te sorteren. Om haar besluiteloosheid en onmacht weg te moffelen rekent de grote we op zoiets als educatie: vakoverschrijdende eindtermen en projecten in scholen moeten jongeren tonen hoe zou moeten wat in de realiteit niet lukt. Subsidies, studies, vormingsprojecten, seminaries, studiedagen zijn een speelhoekje voor gesubsidieerde organisaties die de overheid de illusie geven dat ze de problemen aanpakt. Tussen die organisaties en de overheid bestaat er amper overleg. De stad Antwerpen wil vier zieltogende winkelcentra er bovenop helpen. Enkele jaren geleden was het credo ‘inbreiding’ in de stad: de stadskankers en moeilijke wijken moesten worden gesaneerd en plaats maken voor jonge gezinnen, gezonde woningen, groen, een comfortabel openbaar vervoer, speelruimte voor kinderen, heroplevende winkelstraten en de vestiging van kleine bedrijven. De grote, vervuilende industrieën en het zware verkeer moesten de stad uit. Leven in de stad zou dan ook betekenen dat de groene ruimten rond de stad groen blijven. De overheid zet studiebureaus aan het werk. Er ontstaan ontwerpplannen, knelpuntennota’s, sneuvelteksten en blauwdrukken. Er komen hoorzittingen en klankbordgroepen. Als al die plannen en intenties wat uitgegist zijn, doet de overheid onder invloed van machtige groepen we’s net het tegenovergestelde van wat ze voorhield de bedoeling te zijn.. Ze bouwt gigantische shoppingcentra buiten de stad, die de groene ruimte rond de stad verder aantasten, extra autoverkeer aantrekken, ter plaatste voor bijkomende parkeerproblemen zorgen, de bewoners verder uit de stad doen wegtrekken, de stad verweesd achterlaten. Op een frisse voorjaarsavond zit ik op een gezellig caféterras. Enkele tafeltjes verderop zit er een andere we. Binnen in het café lijkt het lekker warm, buiten blaast een enorme gasbrander voor twee we’s de kou en nutteloze energie weg. Aan wie is het om de wereld te redden? Loop ik naar binnen en draai ik die brander uit, wacht ik tot die andere we dat doet of laten we het maar aan de overheid over?

Jan Van den Bossche

Joachim - Sint-Kruis
(1059 dagen geleden)

Niet dat ik dit manifest niet apprecieer maar begrijp niet dat milieubeweging wél PAct 2020 heeft ondertekend waar juist dat soort aanslagen op de ruimte worden goedgepraat.

G - Diest
(1059 dagen geleden)

Gisteren het interview op Radio1 gehoord en ik moet zeggen dat het de nagel op de kop was! Ik dacht dat een structuurplan er was om enige structuur te brengen, maar tegenwoordig worden deze plannen met het grootste gemak opzij gezet!

Toch een kleine kanttekening : de actiegroepen die als paddenstoelen uit de grond schieten om te protesteren tegen bedrijf x of y om god-weet-welke-reden, terwijl dit bedrijf al jaren in een daarvoor bestemd gebied is gelegen. Misschien dat de bouwers/kopers best eerst de ruimtelijke structuurplannen bekijken vooraleer over te gaan tot een aankoop (om daarna een actiegroep op te richten tegen dit bedrijf)! Voor 'gebiedsoverschrijdende' activiteiten (verbrandingsovens e.d.)is dit protest dan wel weer te rechtvaardigen.

Daartegenover staan dan weer de schrijnende toestanden ala Doel, waar mensen reeds jaren in een woongebied (met al dan niet landelijk karakter) wonen, maar waar plots wordt beslist dat dit een industriezone wordt! Je zou voor minder de pedalen kunnen verliezen! Die slachtoffers krijgen mijn grootste sympathie!