Home > E-zines > beleidsb@BBeL > Archief > 28-09-2011 - Zes nieuwe grote elektriciteitscentrales op biomassa > “Met de voeten in de modder mee bomen planten, zo blij en vriendelijk”
Ander nieuws
Milieubeweging zet krachtlijnen uit voor duurzame samenleving in 2050
Open en constructieve dialoog in plaats van polarisatie
Bos+ wil 10 miljoen bomen planten
Het evenwicht is zoek in de Federale Raad Duurzame Ontwikkeling
Belgerinkelcampagne 2012 start met Tweed & Vintage Ride in Gent
“Met de voeten in de modder mee bomen planten, zo blij en vriendelijk”
“We wisten dat ze regelmatig behandelingen moest ondergaan voor haar slepende ziekte. Toch komt het aan als een schok. Ik heb haar enkele malen ontmoet, maar de laatste keer in Kopenhagen 2010 mocht ik haar mee persoonlijk onthalen op een LEAF-activiteit. Daar bleek nog maar eens wat voor een warme en eenvoudige persoonlijkheid Wangari Maathai was.”
In de frontlinie voor de vrouwenrechten en democratie in Afrika, honderden politieke en milieuprijzen te beginnen met de Women World Award in 1993 tot en met de Nobelprijs in 2004 en zoveel meer. Opmerkelijk was hierbij dat het Nobelprijscomité haar loofde voor haar inzet voor duurzaamheid, democratie en vrede. En dan kwam zij samen met Deense kinderen haar levensmissie daadwerkelijk uitvoeren, namelijk 11 miljard bomen aanplanten met haar Green Belt Movement.
Dirk Vercammen“Met de voeten in de modder, de koude Scandinavische wind trotserend, mee boompjes planten, zo blij en vriendelijk. En meteen zo innemend, bijna alle kinderen zouden haar doodgeknuffeld hebben. Ze gaf een speech, niet zoals die andere hoogwaardigheidsbekleders. Neen hoor, in een mum van tijd wist ze de schoolkinderen in haar heel eigen opzwepende stijl te enthousiasmeren.
We gaven haar met LEAF – de bossencampagne van FEE - nog een zilveren schop kadoo, voor haar werk rond herbebossing, en ze was fier omdat werken aan de basis haar ding was. Tijdens de eenvoudige broodjesreceptie in het veld, ze zou niet anders gewild hebben trouwens, vertelde ze me honderduit over haar projecten. Maar ook over haar vrees dat de wereld te weinig wil doen aan het klimaatprobleem. Haar heldere en accurate visie over de samenhang tussen emancipatie van volkeren, armoedebestrijding en milieu- en natuurbescherming zal me altijd bij blijven.” Met Wangari Maathai verdwijnt een baken, een monument voor iedereen die actief bezig is rond duurzame ontwikkeling.
Reacties
Bert - Ekeren
(235 dagen geleden)
Grote madame overleden, jammer. Het zijn altijd de goei die moeten vertrekken. Dat bleker in nl eens een voorbeeld neemt aan Wangari ! Er zou zoveel veranderen in de wereld als alle handel fairtrade zou zijn of fsc !
Groene Gordel Front - Brugge
(236 dagen geleden)
Tweede gedicht over Wangari Maathai's boek 'Unbowed' Na enkele bladzijden van Wangari Maathai
het vervolg blijft ongelezen voorlopig, want het boek zit al in je hoofd: doorheen de woorden heb je het land gezien, bevolking en vee, boom en bron
de zon die als een hamer op het landschap slaat, water dat men ver moet dragen – zwarte mensen, gekleurde en blanke: ze staan op een ladder en wie staat halverwege, wie dan hoger of lager?
gronden worden in beslag genomen, bewoners verdreven of ingelijfd, met lijf en leden gebonden: de bezitter lijkt vrij, de bezetene een slaaf
en wie bezit onze moeder Aarde? we ontlenen haar van de tijd, vele eeuwen lenen haar uit
wij zijn er om door te geven in ongeschonden staat: als goeie huisvaders moeten wij beheren, bewonen, omploegen, haar bevruchten als een geweldig dier
wij zijn met alle dieren, bloemen, het zaad en de oogst: de keerkring die om en om blijft draaien – er is een spil, een as, een hand die alles doet bewegen: een windje door de ruimte, een windstoot soms en de tol draait dol - wij gaan met de Aarde als een dolleman om, ontaarde zonen, verloren dochters
laten we weerkeren naar het huis op de heuvel, met de mest van zwijnen aan onze huid, daarboven zwaait al een vader, een broer die vraagt: waarom? waarom ben je weer gekomen? na het opvreten van een kalf geven wij het antwoord: we konden niet anders, hier zijn we geboren, hier zijn we thuis
Staf De Wilde http://www.regiobrugge.be/lappersfortpoets.php?p=750
