Home > E-zines > beleidsb@BBeL > Archief > 24-11-2011 - Mestbeleid zet stap vooruit > Afval vissen op zee: mag het wat meer zijn?
Ander nieuws
Recover Energy doet 13.000 bezwaren verdwijnen
Milieubeweging zet krachtlijnen uit voor duurzame samenleving in 2050
Ook onze Noordzee draait in de soep
Schaf groenestroomcertificaten voor restafvalverbranding af
Schaf groenestroomcertificaten voor restafvalverbranding af
Duurzaam materialenbeheer krijgt duw in de rug
Duurzaam materialenbeheer: ambitieus maar nog niet operationeel
Afval vissen op zee: mag het wat meer zijn?
Kunststoffen zijn niet meer weg te denken uit de maatschappij van vandaag, en daar waar kunststoffen ingezet worden, dragen ze (door hun bijzondere eigenschappen) bij tot het verminderen van energiegebruik en CO2-uitstoot. Dat is de boodschap die de kunststofindustrie al geruime tijd benadrukt. Voor bepaalde materialen en toepassingen klopt dat ook.
Wat de sector echter vergeet te vermelden is dat kunststoffen zelf ook een ernstige negatieve impact kunnen hebben op mens en milieu. Zo belandt heel wat plastic afval in zee, waar het nauwelijks wordt afgebroken. Dit heeft geleid tot het ontstaan van gigantische drijvende "afval-eilanden" - ook wel de plastic-soep genoemd, die waardevolle ecosystemen aantasten.
Om dit laatste probleem aan te pakken, is de Europese kunststofsector gestart met een project om afval uit zee op te vissen: Waste Free Oceans. Vissersboten, uitgerust met speciaal daarvoor ontworpen netten, schuimen de Europese wateren af op zoek naar kunststofafval. Dit afval wordt aan land gebracht waar het vervolgens gerecycleerd of verbrand wordt. In België gebruikte de Belgische kunststofsectorfederatie Federplast de aankondiging van dit project begin november in Oostende om de inspanningen tot verduurzaming van de sector in de verf te zetten.
Het Waste Free Oceans initiatief is een lovenswaardige inspanning van de sector om de historische vervuiling van haar producten aan te pakken. Tegelijk blijft het water naar de zee dragen, zolang het probleem niet aan de bron wordt aangepakt. Slechts 30% van het kunststofafval wordt effectief gerecycleerd in ons land, en 63% wordt verbrand met energierecuperatie. De overige 7% komt nog steeds in het milieu terecht.
Het omvangrijke aandeel verbranding is grotendeels te wijten aan de groenestroomcertificaten die verbranding van recycleerbaar kunststof lucratiever maken dan recyclage. Anderzijds is een groot deel van het kunststofafval vandaag de dag niet recycleerbaar. Dan is verbranding het enige alternatief om te vermijden dat het afval in het milieu terecht komt.
Naast aandacht voor kunststofafval in zee, besteedt de sector vooral veel middelen in de zoektocht naar grondstoffen gebaseerd op biomassa. Dit doet ze omdat fossiele grondstoffen steeds duurder worden, en omwille van de broeikasgasemissies die eraan gekoppeld zijn. In plaats van op zoek te gaan naar andere grondstoffen voor dezelfde niet-recycleerbare materialen, zou de prioriteit moeten zijn om niet-recycleerbare materialen te vervangen door recycleerbare alternatieven. Op die manier zal de vraag naar nieuwe grondstoffen vanzelf dalen, en wordt het afvalprobleem van kunststof op een meer effectieve manier aangepakt dan door het afval te gaan opvissen uit de zee en het te verbranden.
De Europese kunststofsectorfederatie heeft deze week een oproep een voorstel gedaan naar de Europese politici om de sector minder regels op te leggen en meer te ondersteunen. Dit kan een terechte vraag zijn, op voorwaarde dat de sector zelf verantwoordelijkheid toont voor alle impacts van haar activiteiten. Zolang dit niet gebeurt, is het noodzakelijk dat de overheid de sector streng reguleert. Kunststoffen kunnen deel uit maken van een duurzame toekomst, maar dan moeten ze deel uit maken van gezonde, gesloten kringlopen met zo weinig mogelijk materiaal. Daar zijn we op dit moment nog ver van verwijderd. We nodigen de sector dan ook uit om met open vizier werk te maken van een systeeminnovatie.
Reacties
Jeroen - Brussel
(175 dagen geleden)
Geert, ik denk niet dat ik uitga van een vooringenomen mening over de kunststofindustrie, als ik stel dat er minder aandacht gaat naar afvalpreventie en het bannen van niet-recycleerbare kunststoffen dan naar het aanboren van nieuwe grondstoffen op basis van biomassa. Met een recyclagegraad van 30%, en de alomtegenwoordige focus op biogebaseerde grondstoffen in discussies over verduurzaming, kan je dat toch moeilijk ontkennen. Maar mijn oproep is constructief en positief bedoeld: als preventie inderdaad prioriteit nummer 1 is, toon dat dan ook aan. Als jullie ons standpunt delen, leg de focus van actie en communicatie dan ook op de juiste plaats: bij preventie en gesloten kringlopen, eerder dan (of toch minstens evenveel dan) bij biogebaseerde grondstoffen voor dezelfde materiaalstromen. Hierbij beweer ik zeker niet dat dit op enkele maanden of zelfs jaren kan gerealiseerd worden. Maar de uitwerking van het materialenbeleid in de praktijk vormt wel een uitgelezen kans om als sector, samen met de andere stakeholders, mee te keizen voor een beleid dat preventie, recyclage en gesloten kringlopen effectief realiseert. Ik kijk er alvast naar uit!
Geert - Brussel
(176 dagen geleden)
Jeroen, spijtig dat je uitgaat van een vooringenomen mening over de standpunten van de kunststofindustrie. In feite is Federplast.be, de vertegenwoordiger van de kunststofindustrie in België, het in grote mate eens met uw opmerkingen. Het Waste Free Oceans project is voor ons in eerste instantie een pilootproject om de problematiek in de aandacht te brengen, om alle betrokkenen rond de tafel te brengen en om te tonen dat de kunststofindustrie bereid is om een actieve en constructieve partner te zijn. Maar de wereld verandert je niet in enkele maanden, je gaat slechts stap voor stap vooruit. Voor ons is het ook duidelijk dat preventie prioriteit nr 1 is, maar wat dat betreft staan we in Vlaanderen veel verder dan elders in de wereld en hebben we er alle baat bij ons visie op durzaam materiaalbeleid als model voor andere regio's in de wereld uit te dragen.
