Milieublog

Home > Milieublog > maart 2007

Milieublog archief: maart 2007

Share

22 maart 2007 - 50 jaar EU: 'Mag het wat meer zijn?'

thema’sMilieu & politiek

Het Europese milieubeleid is één van de successen van de Europese Unie. De wetgeving voor water, lucht en natuur zijn er de afgelopen vijftig jaar met rasse schreden op vooruitgegaan, grotendeels dankzij de EU. Er is dus nood aan méér Europa. Spijtig genoeg vertoont de Europese Commissie momenteel een chronisch gebrek aan daadkracht, die heel wat verantwoordelijk laat voor de nationale regeringen. Waartoe dat kan leiden, wordt momenteel volop in Vlaanderen aangetoond, vindt Esmeralda Borgo.

 

Meer dan 70% van alle milieubeleid is rechtstreeks afkomstig van de Europese Unie. De EU heeft ervoor gezorgd dat er degelijke wetgeving bestaat over waterkwaliteit, zuivere lucht, klimaat en natuurbescherming, om maar enkele te noemen.

Op 24 en 25 maart zullen de leiders uit alle Europese lidstaten in Berlijn samenkomen om de vijftigste verjaardag van de Europese Unie. Daar zullen ze een “Verklaring van Berlijn” lanceren over de Europese waarden en ambities. Daarin zal worden teruggeblikt op wat de EU heeft bereikt en zal worden vooruitgekeken naar de volgende vijftig jaar.

Er valt wellicht veel te vertellen over vijftig jaar samenwerking tussen lidstaten. De discussie zal opnieuw oplaaien over het nut van Europa. Voor- en tegenstanders van een sterk politiek Europa zullen zich weer laten gelden.

De rol van Europa voor ons leefmilieu zal niet meteen in de centrale belangstelling staan. Toch is de EU hier zeer belangrijk. Tenminste 70% van onze milieuregelgeving vindt er zijn oorsprong. Dit is logisch: milieuproblemen stoppen niet aan de grenzen en dus kunnen ze niet louter op nationaal niveau worden aangepakt. En zeker niet in kleine lidstaten zoals België. Dankzij Europa is al veel vooruitgang geboekt. Zo wordt de luchtverontreiniging aangepakt (National Emissions Ceilings richtlijn), worden zeldzame soorten beschermd (vogel- en habitatrichtlijn) en zal in de toekomst het gebruik van chemische stoffen aan banden worden gelegd (reach-verordening). Dankzij Europa kunnen wij onze stem laten gelden in het internationale klimaatdebat. Dankzij Europa is milieugerichte productnormering in een steeds meer geglobaliseerde markt nog mogelijk.

Kortom, het milieu is gebaat bij een sterk politiek Europa. Zeker nu we in Vlaanderen te maken hebben met een Leefmilieuminister die vooral geen strenger milieubeleid wilt invoeren dan wat strikt wordt geëist door Europa. “We doen niet aan gold plating”, zo wordt het mooi en principieel verwoord. Dat dit principe strijdig is met het Vlaamse regeerakkoord wordt als een bijkomstigheid beschouwd. Dit even terzijde. Deze houding getuigt ook niet meteen van veel visie op het Vlaamse milieubeleid.

Vlaanderen heeft nu meer dan ooit behoefte aan een sterk Europa, die duidelijke milieuregels opstelt en opvolgt. Toch zien we ook hier de laatste jaren een tendens die niet meteen gunstig is. De uitbreiding van de Europese Unie maakt het veel moeilijker om éénduidige en voor elke lidstaat in gelijke mate geldende regels uit te tekenen. Een volledige harmonisatie van de wetgeving dreigt ten koste te gaan van de voorlopers op milieugebied.

Een oplossing via minimumrichtlijnen is niet ideaal. De algemeen geldende minimale verplichtingen zullen eerder zwak zijn, terwijl de concretisering en invulling sterk afhankelijk zal zijn van de goodwill en politieke moed van de nationale overheden. Wat bij ons - zoals reeds gezegd – momenteel geen evidentie is. Te veel beleidsruimte laten voor nationaal of regionaal milieubeleid doet trouwens de vraag rijzen naar de toegevoegde waarde van Europese milieuregelgeving.

We zien al helemaal geen heil in de steeds meer door de Europese Commissie naar voor geschoven zachte reglementering, zoals bijvoorbeeld de “open coördinatie” (open method of co-ordination, OMC). Bij OMC worden de prestaties van de verschillende lidstaten vergeleken aan de hand van een lijst indicatoren. Van zo’n “scorebord” gaat enkel een “morele” druk uit die op veel lidstaten geen enkele indruk maakt. En bovendien gaat deze aanpak volledig voorbij aan de realiteit van de vrije markt en de grensoverschrijdende milieuproblemen…

Als het niet meteen tot een harmonisatie kan komen, is het veel beter om op Europees niveau bindende afspraken te maken die gedifferentieerde verplichtingen opleggen aan de verschillende lidstaten. Zo kan rekening worden gehouden met de verschillende uitgangsposities van nieuwe versus oude lidstaten. Op die manier kunnen de oude lidstaten vooruitgang boeken, en kunnen overgangsperiodes worden voorzien voor nieuwe lidstaten die de handen vol hebben met het bijbenen van reeds bestaande regels.
 

aanpasdatum22 maart 2007 | Esmeralda Borgo




Plaats de eerste reactie

Bent u reeds geregistreerd, gelieve dan in te loggen.

Preview van uw reactie



Verplicht in te vullen velden
Voornaam     Naam  
(enkel uw voornaam en gemeente worden getoond)
Postcode     Gemeente  
Organisatie
E-mail adres  (wordt niet getoond)
Anti-spam

Abonnementen
milieub@BBeL
beleidsb@BBeL