Home > Milieublog > juni 2007
Milieublog archief: juni 2007
Milieubeweging zet krachtlijnen uit voor duurzame samenleving in 2050
”Regering mag zich niet laten chanteren door Electrabel”
Is het klimaat u vier kopjes koffie waard?
Regering mag zich niet laten chanteren door Electrabel
Kosten-baten slimme meters: het is 5 voor 12
Wij horen het minister Peeters graag zeggen: hoe goed de Vlaamse regering haar best doet om groene stroom te ondersteunen, en de successen die ze daarbij boekt. Dat doet ons vooral dromen over hoe groot die successen pas echt zouden kunnen zijn. Want het is soms moeilijk te geloven hoe hard groene stroom groeit, als je ziet welke hindernissen de Vlaamse regering er voor opwerpt. Zo raakte net bekend dat de hervorming van de ecologiesteun die minister Moerman doorvoerde, vooral een nieuwe slag voor de hernieuwbare energieproducenten betekent. We wachten ook nog altijd op minister Peeters om de groene stroomdoelstelling voor 2018 vast te leggen, wat het regeerakkoord nochtans beloofde tegen 2006. Die doelstelling is opnieuw belangrijk voor het stabiele investeringsklimaat dat we nodig hebben om hernieuwbare energie te laten groeien. En tenslotte is het toch wel jammer dat de Vlaamse regering blijkbaar zo schrikt van het succes van de zonnepanelen bij particulieren, dat ze het budget niet aanpast aan de vraag naar steun.
Milieuvriendelijke investeringen krijgen in Vlaanderen en België langs verschillende wegen ondersteuning. Voor hernieuwbare energieproducenten zijn twee instrumenten samen van groot belang: de groene stroomcertificaten en de ecologiesteun. De eerste is een vergoeding voor de geproduceerde stroom, de tweede een eenmalige subsidie bij de start van de investering. Omdat de ecologiesteun niet de milieuresultaten opleverde die er van verwacht werden, moest de regeling hervormd worden. Tot zover geen probleem, integendeel. De Vlaamse regering vond echter tegelijk dat het budget voor die ecologiesteun de pan uit swingde, en dus beter onder controle moest raken. Dus voerde terzake bevoegd minister Moerman door dat de toekenning van de steun voortaan via een wedstrijdformule zou verlopen, wat de investeringszekerheid zeker niet bevordert, en bedrijven eerder afschrikt dan aanmoedigt. Bovendien komen investeringen door "derden" niet langer in aanmerking. Een energieproducent die op het terrein van een ander bedrijf of een particulier een windturbine wil bouwen, kan niet langer van ecologiesteun genieten. Minister Moerman steekt - onterecht - de schuld op Europa. En omdat de nieuwe regeling uitwerken zo lang aansleepte in de Vlaamse regering, en Financiën ondertussen zeer ongelukkig is, moet de nieuwe regeling met terugwerkende kracht worden ingevoerd. Heel concreet betekent dat voor een kleine alternatieve producent als Ecopower, dat al besliste projecten terug naar af worden gestuurd. Inclusief een heel mooi bio-WKK project, en een grootschalig PV-dakenproject. Misschien kan een oplossing worden gevonden door een andere vorm van samenwerking met de bedrijven op wiens terrein de projecten worden gerealiseerd... Maar het betekent weer een vertraging in het inhalen van onze absolute Europese staartpositie in hernieuwbare energie. Lees ook het persbericht dat Ecopower verstuurde.
Een oplossing voor het verlagen van de ecologiesteun voor hernieuwbare energie, zou overigens het optrekken van de steun via groene stroomcertificaten kunnen zijn. De hervorming die daarvan is aangekondigd, laat echter ook al jaren op zich wachten. Vito voerde een studie uit over de reële steun die de verschillende vormen van hernieuwbare energieproductie nodig hebben. Sindsdien werd het stil. Wij durven er veel op verwedden dat de impact van de groene stroomcertificaten op de stroomprijs die de energie-intensieve bedrijven betalen, opnieuw het struikelblok zal zijn. Dat was zo toen de steun voor het offshore park op de Thorntonbank moest worden beslist, dat zal nu niet anders zijn.
De Vlaamse regering nam zich in haar regeerakkoord voor om een nieuwe groene stroomdoelstelling vast te leggen tegen 2018. De huidige doelstelling loopt tot 2010, en aangezien we ondertussen 2007 zijn, is dat een onvoldoende verre horizon. Bovendien zeggen de prognoses ons dat we de doelstelling voor 2010 zullen overschrijden, en dat we dus verder kunnen gaan. De nieuwe doelstelling zou in 2006 worden vastgelegd. Wij drongen er begin 2006 op aan dat de regering haar regeerakkoord zou uitvoeren. Minister Peeters reageerde toen sussend. Maar ondertussen zijn we 2007, en hebben we nog altijd geen nieuwe doelstelling.
De regering neemt echter ook wel goede beslissingen. Bijvoorbeeld het optrekken van de waarde van groene stroomcertificaten van fotovoltaïsche panelen, in combinatie met een investeringspremie. Daarnaast kan de investeerder nog genieten van een verhoogde fiscale aftrek. Dit pakket zorgde voor een ongekende toename van panelen op de daken van huizen en bedrijven. Het ene grootste project na het andere volgde elkaar op. In 2006 werden 4 keer meer panelen geïnstalleerd dan in 2005. Dezelfde trend tekent zich af voor 2007. Alleen... het geld voor de investeringspremie raakte door het grote succes telkens halverwege het jaar al op. Waardoor de dossiers bleven en blijven liggen tot volgend jaar. Dit jaar trok de regering het budget op toen het in maart al op was. Maar de vraag blijft het aanbod overtreffen. Nu kunnen we ons misschien afvragen of de steun doelmatiger kan worden georganiseerd. Maar het allerbelangrijkste is dat de groei van hernieuwbare energie niet vertraagd wordt.
En dus hebben we eenduidige boodschappen van de regering nodig. Op welke steun kunnen we rekenen, en op welke niet?
1 juni 2007 | Bram Claeys