Home > Milieublog > oktober 2007
Milieublog archief: oktober 2007
Milieubeweging zet krachtlijnen uit voor duurzame samenleving in 2050
Open en constructieve dialoog in plaats van polarisatie
Neen aan Neo-project op de Heizel
Recover Energy doet 13.000 bezwaren verdwijnen
Neen aan Neo-project op de Heizel
Wetten en regels, Milieu & politiek
Het hoort tot de permanente klaagzang van de
ondernemingen...
Het staat als te bestrijden kwaal in ieder
regeerakkoord...
Er worden reguleringsimpactanalyses aan gewijd …
Onze (milieu)wetgeving is te ingewikkeld.
Eenvoud is gewenst.
Tenzij … Tenzij het sommigen beter uitkomt. Dan
wordt het plots: hoe ingewikkelder, hoe liever.
In 2006 werden nog eenvoudige en uniforme heffingen ingeschreven voor het (mee)verbranden en storten van afvalstoffen. Alles helder en overzichtelijk. Iedereen gelijk voor de wet. Maar nauwelijks een jaar later sluipen de uitzonderingen langs het achterpoortje terug binnen. De Vlaamse Regering keurde recent in eerste lezing een nieuw ‘programmadecreet’ goed. Het regelt de begeleiding van de begroting 2008 en handelt dus over zeer uiteenlopende materies.
Het loont altijd de moeite deze ‘vuilbakdecreten’ van naderbij te bekijken. Deze keer is het niet anders: verscholen in technische bepalingen wordt links en rechts een ‘uitzondering’ toegestaan op de splinternieuwe regelgeving. Twee sectoren vallen in de prijzen: de puinbrekers en de cementindustrie.
De puinbrekers zouden hun recyclageresidu (de puinfractie die niet meer gebruikt kan worden voor recyclage in bijvoorbeeld beton) vanaf 2008 kunnen storten tegen een verlaagd tarief van 3 euro per ton i.p.v. 75 euro per ton. Geen klein geschenk dus. Volgens de puinbrekers zou de verlaagde heffing er voor zorgen dat meer bouwafval in zuivere recyclagestromen zou terecht komen. Een uitleg als een ander.
En wat als morgen andere sectoren, zoals de schrootsector, ook om een uitzondering komen bedelen? Wie zou hen dat dan nog durven weigeren? Dat een lager storttarief tot meer recyclage zou leiden, is trouwens onzin. Hoe lager het storttarief, hoe interessanter het wordt om te storten en hoe minder recyclage-inspanningen zullen worden geleverd.
En dan de cementindustrie. Bepaalde laagcalorische afvalstromen zouden plots niet meer als ‘afval’ meeverbrand worden, maar worden beschouwd als “vervangingsgrondstof” door meeverbranding. Op deze manier kunnen sommige afvalstromen verbrand worden zonder dat er heffingen betaald moeten worden. Resultaat: bedrijven kunnen in de voorbehandelingsfase hun afvalstromen minder goed ontwateren om zo te voldoen aan de norm om ze als laagcalorische stroom in te zetten als grondstof. Een absurde situatie. Bovendien krijgen de cementovens een voordeel op klassieke verbrandingsovens, die uitgerust zijn met de meest performante technieken voor de zuivering van hun rookgassen.
Tweemaal wordt een achterpoortje geopend, tweemaal een uitzondering toegestaan, en tweemaal wordt een geschenk uitgedeeld, tweemaal wordt de regelgeving complexer, tweemaal dreigt het milieu de dupe te worden. Het ontwerpdecreet werd voor spoedadvies voorgelegd aan de Minaraad. Bond Beter Leefmilieu pleit er alvast voor het behoud van een eenvoudige en doorzichtige regelgeving. En nu maar hopen dat ook de ondernemingen het zelf ook opnemen voor eenvoudige en stabiele wetgeving.
9 oktober 2007 | Johan Vanerom