bewaar

meer info over registreren op de BBL website

log in

Thema’s

Water

Verkeer

Klimaat & energie

Lucht

Landbouw

Afval

Hinder

Juridische zaken

Grondstoffen

Duurzame ontwikkeling

Ruimte en natuur

Milieu & gezondheid

Economie

Wetten en regels

Milieu & politiek

Consumenten

Milieubeweging

Milieublog archief

>	februari 2012
>	januari 2012
>	december 2011
>	november 2011
>	september 2011
>	juni 2011
>	mei 2011
>	april 2011
>	maart 2011
>	februari 2011
>	januari 2011
>	december 2010
>	november 2010
>	oktober 2010
>	september 2010
>	augustus 2010
>	juli 2010
>	juni 2010
>	mei 2010
>	maart 2010
>	februari 2010
>	januari 2010
>	december 2009
>	november 2009
>	oktober 2009
>	september 2009
>	augustus 2009
>	juli 2009
>	juni 2009
>	mei 2009
>	april 2009
>	maart 2009
>	februari 2009
>	januari 2009
>	december 2008
>	november 2008
>	oktober 2008
>	september 2008
>	augustus 2008
>	juli 2008
>	juni 2008
>	mei 2008
>	april 2008
>	maart 2008
>	februari 2008
>	januari 2008
>	december 2007
>	november 2007
>	oktober 2007
>	september 2007
>	augustus 2007
>	juli 2007
>	juni 2007
>	mei 2007
>	april 2007
>	maart 2007
>	februari 2007
>	januari 2007
>	december 2006
>	november 2006

zoek in de blog

Home > Milieublog > oktober 2007

Milieublog archief: oktober 2007

16 oktober 2007 - Inbreiden of uitbreiden? That's the question

Ruimte en natuur

Volgens satellietbeelden van het Europees Milieu Agentschap is Vlaanderen de meest versnipperde en verkavelde regio van Europa. Verkavelingen liggen als confetti verspreid in landbouwgebieden, verbonden door kilometers lange lintbebouwing. De vorige twee decennia werden elk jaar meer dan 4000 voetbalvelden aan open ruimte ingenomen door nieuwe bebouwing. Dat is 5 ha per dag, of  een halve m² per seconde…

De Vlaamse ruimtelijke wanorde zorgt er niet alleen voor dat open ruimte wordt versnipperd, maar ligt ook aan de basis van minder voor de hand liggende problemen. Denk in de eerste plaats maar aan de kosten voor allerlei nutsvoorzieningen, zoals waterzuivering, afvalophaling, postbedeling, gas- en elektriciteitsdistributie,… . Bij een meer aaneengesloten bebouwing kunnen dergelijke nutsvoorzieningen veel efficiënter en goedkoper worden georganiseerd.

Ter illustratie: de kostprijs voor één meter klassieke riolering bedraagt 1.000 euro. Volgens VMM moet er nog ongeveer 7.000 km gerioleerd worden, wat een totale kostprijs geeft van 7 miljard euro. We betalen ons gebrek aan ruimtelijke ordening dus cash aan rioleringen en andere nutsvoorzieningen. Een ander duidelijk gevolg van ruimtelijke versnippering zijn de toegenomen files. Omdat woon- en werkgebieden te ver van mekaar liggen, neemt het autoverkeer hand over hand toe. En samen met het autoverkeer neemt ook de luchtvervuiling verder toe. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat Vlaanderen één van dé hot spots voor fijn stof is in Europa. 

Het omkeren van de negatieve effecten van het ruimtelijk wanbeleid van de afgelopen decennia, is maar mogelijk als consequent gekozen wordt voor inbreiding en kernversterking. Door voorrang te geven aan het bebouwen van percelen in bestaande woonwijken en in de bebouwde kom, kan de groei van het autoverkeer in de hand gehouden worden, blijven kosten voor nutsvoorzieningen beheersbaar en wordt de laatste open ruimte gespaard. Op papier wordt ook een kernversterkend beleid gevoerd. Het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen – ondertussen al tien jaar van kracht – kiest resoluut voor een ‘open en stedelijk’ Vlaanderen. De praktijk is minder fraai.

Volgens de Vlaamse Regionale Indicatoren (VRIND) en het Milieurapport Vlaanderen gaat de versnippering van Vlaanderen nog steeds door. Nochtans blijkt uit datzelfde VRIND, nu ook bevestigd door de parlementaire vraag van Joke Schauvlieghe, dat er in onze woongebieden nog minstens 40.000 ha aan bouwgronden liggen. Dat overtreft vele malen de behoefte aan nieuwe bouwgrond. Daarbovenop zijn er nog eens 18.000 ha woonuitbreidingsgebieden beschikbaar. Die zijn in principe bedoeld als reservegrond, voor het geval er in de effectieve woonzones geen ruimte meer voorhanden is.

Ondanks het ruime aanbod in woongebieden, heeft Vlaams minister voor ruimtelijke ordening Dirk Van Mechelen er toch voor gekozen om deze reservegronden voor woningbouw sneller en soepeler te laten verkavelen. Omdat die woonuitbreidingsgebieden meestal buiten of aan de rand van steden en dorpskernen liggen, werkt dit beleid de versnippering en verkaveling van Vlaanderen nog verder in de hand.

Een probleem blijft wel dat een groot deel van de bouwgronden in woonzes niet te koop staat, het gaat dan om zgn. ‘slapende’ bouwgronden, of gewoon om speculatie. Dat kan opgevangen worden door met stimuli en heffingen onbebouwde bouwgronden in woonzones te activeren. Een dergelijk actief overheidsingrijpen op de bouwmarkt zou onze versnipperde samenleving heel wat problemen en kosten besparen.     

 

16 oktober 2007 | Erik Grietens

---

Plaats de eerste reactie

Bent u reeds geregistreerd, gelieve dan in te loggen.

Preview van uw reactie

Verplicht in te vullen velden

Voornaam	Naam   (enkel uw voornaam en gemeente worden getoond)
Postcode	Gemeente
Organisatie
E-mail adres	(wordt niet getoond)
Anti-spam

Abonnementen

milieub@BBeL	Stuur mij tweewekelijks het bewegings e-zine van BBL
beleidsb@BBeL	Stuur mij wekelijks het beleids e-zine van BBL