Thema’s
Milieublog archief
Home > Milieublog > januari 2009
Milieublog archief: januari 2009
Pact Vlaanderen 2020 gelanceerd
2009
Vlaanderen wil in 2020 tot de 5 economische topregio’s in Europa horen. Dat was het uitgangspunt van Vlaanderen In Actie (VIA), dat toenmalig minister-president Yves Leterme drie jaar terug lanceerde. Drie jaar later is Vlaanderen economisch één plaats gezakt; van de 30ste naar de 31ste plaats. Is het daarom dat VIA de voorbije maanden een opening heeft gemaakt naar een ‘breder’ pact, met meer oog voor de sociale- en (vooral) milieudimensie? Feit is dat het gisteren (20/1) door minister-president Peeters gelanceerde ‘Pact Vlaanderen 2020’ economische groei linkt aan sociale en milieudoelstellingen. Naast de Vlaamse regering ondertekenden de sociaal-economische partners van de SERV (werkgevers en vakbonden) en een brede schare middenveldorganisaties, verenigd in de Verenigde Verenigingen het pact. In die groep ook Bond Beter Leefmilieu.
Voor het eerste onderschrijft de Vlaamse regering de doelstelling dat Vlaanderen ook op milieuvlak in 2020 tot de top van de (vergelijkbare) Europese regio’s moet behoren. Eenvoudig zal dat niet worden. Vandaag bengelen wij op de meeste vlakken ver achteraan. Tot nu toe zocht het beleid vooral naar excuses: “we zijn een dichtbevolkte regio, met zware industrie en een dicht weggenet”. Nu lijkt men bereid naar oplossingen te zoeken, want het bewustzijn groeit dat we het ook in vergelijking met andere ‘dichtbevolkte, sterk geïndustrialiseerde regio’s met een dicht weggenet’ slecht doen.
Wellicht nog belangrijker, is het groeiend besef dat je economisch niet goed kan presteren zonder te investeren in eco-innovatie en eco-industrieën. Zo werd tijdens de VIA-slothappening sterk de nadruk gelegd op de ‘smart grid’. Dit is het toekomstige, intelligente elektriciteitsnet, dat moet toelaten om overal kleine energieproductie op het net aan te sluiten. We denken hierbij aan zonnepanelen, windmolens, kleine WKK voor grote gebouwen en micro-WKK voor individuele huizen. Gilbert Declerck van IMEC somde de lange lijst economische sectoren op die hier baat bij zouden hebben. Probleem lijkt dat de Vlaamse bedrijven nog niet erg wakker liggen van die opportuniteit. En dus is de vraag of de werkgevers ondernemend genoeg zullen zijn om deze doorbraak in praktijk te brengen.
Alles kan natuurlijk beter. Dat het pact veeleer impliciet dan expliciet de kaart van de Groene economie trekt, bewijst dat de geesten nog moeten rijpen. Bond Beter Leefmilieu heeft alvast met overtuiging gekozen om het pact te ondertekenen. Dat wil niet zeggen dat we naïef zijn. Een pact is een afspraak tussen maatschappelijke groepen en de overheid. Maar elke maatschappelijke groep wil natuurlijk vooral de eigen klemtonen gerealiseerd zien. De overheid (in de vorm van zowel de huidige als de komende Vlaamse regeringen) moet er dus voor zorgen dat het pact van een losse set doelstellingen naar een samenhangend beleid evolueert. De grootste kentering zal daarbij moeten komen van de ondernemerszijde. Het is ons aanvoelen dat de ondernemers met visie, die innovatief zijn en ecologie als een opportuniteit in plaats van als een bedreiging zien, in Vlaanderen nog niet de boventoon voeren bij deze partner. Al zijn we elk ogenblik bereid ons van het tegengestelde te laten overtuigen.
21 januari 2009 | Kris Van Rossem
De Flutclub
Verkeer, Klimaat & energie, Lucht
2009
Hit van de week: Touring noemt smogalarm een ‘flutmaatregel’. Een glunderende Moniek Denhaen mocht het aan de rand van de autosnelweg nog eens herhalen: Flut, flut en nog eens flut. Flut, de kinderen met Astma. Flut, de bejaarden wiens longen het niet meer halen. Flut, de kankerdoden. Allemaal flut.
Met permissie gezegd, Tourdinges, maar uw argumenten zijn zo doorzichtig als de lucht boven een verkeersvrije straat. Natuurlijk hebt u het bij het rechte eind: zo’n smogalarm voor twee of drie dagen, dat is inderdaad dweilen met de kraan open. Enkele jaren terug zat ik over hetzelfde thema in Terzake in debat met toenmalig Minister van leefmilieu Kris Peeters. Ik heb toen net hetzelfde gezegd als wat jullie nu zeggen: zo’n eenmalige maatregel brengt geen zoden aan de dijk.
We zouden het dus nog eens kunnen worden. Ware het niet dat ik het meen, als ik zeg dat een structurele maatregel als een permanente snelheidverlaging, wel een wereld van verschil kan maken. Laat ons zeggen: het verschil tussen een heel klein flutje en een reusachtige Fluut!
Maar het is jullie natuurlijk niet te doen om de oplossingen voor het probleem. Waar klagen jullie over? Over het culpabiliseren van de automobilist. Het is weer eens de automobilist, die met de vinger wordt gewezen. Terwijl er ook andere schuldigen zijn: de industrie, de mensen die hun huis verwarmen, de boer die zijn land omploegt, ‘de natuur’ voorwaar! Stel je voor, die smerige natuur, die haar stof zomaar laat rond dwarrelen, in plaats van het ergens veilig opgeborgen in een kluis te bewaren. Dat ze daar eens iets aan doen!
Stel je eens voor, beste Tourdinges, dat je de uitstoot van fijn stof met één derde omlaag zou kunnen halen, door wat trager te rijden. Niet één dag, maar een heel jaar. Bangelijk, hé? Een aantasting van de rechten van de mens, niet? Het recht op doorrazen. Dat is heilig, niet?
Gelukkig, waarde Tourdinges, denken de meeste automobilisten daar niet zo over. Ze zijn wel bereid wat trager te rijden, als ze daarmee de gezondheid, het milieu en het aantal verkeersdoden positief kunnen beïnvloeden. Flitspaalvernielers en 180-razers zullen het met jullie eens zijn. En de automobielindustrie, natuurlijk. Die zijn er als de dood voor, dat de auto in de toekomst zou worden gezien als wat het is: een vervoermiddel. De auto moet een droom blijven, een verlengde van onze persoonlijkheid, een minnares met wulpse vormen, een libido op wielen. Een ongetemd en ontembaar Opperwezen. Elk initiatief dat die droom doorbreekt is Flut.
Uw toegenegen,
Jan Turf16 januari 2009 | Kris Van Rossem
Tessenderlo Chemie verandert het geweer van schouder
2009
Vlaams Minister van Leefmilieu Hilde Crevits heeft Tessenderlo Chemie (TC) een nieuwe milieuvergunning gegeven in het kader van een pakket waarin ook de opkuis van de historische vervuiling van de eigen bedrijfsterreinen, de Laak, de Winterbeek en de aanpalende gronden wordt voorzien. Vanaf 2014 moet het bedrijf overstappen op een nieuw productieprocedé, waarbij 90 % minder zout zou worden geloosd. Deze oplossing werd door het bedrijf zelf naar voren geschoven, nadat was gebleken dat de voorgestelde oplossong (een pijplijn tot de Demer), noch milieukundig, noch maatschappelijk, noch financieel verdedigbaar was.
De milieubeweging reageert alvast verheugd op de nieuwe ontwikkeling. Niet zozeer omwille van het feit dat er een nieuwe milieuvergunning werd toegekend (de lopende vergunning liep nog tot 2011, er was dus geen reden om haast te maken). Wel omdat het bedrijf een bocht van 180° heeft gemaakt. Waar decennia lang werd gesteld dat een alternatieve productiewijze op deze locatie uitgesloten was (en dus zou leiden tot het verdwijnen van de industriële activiteit en bijbehorende tewerkstelling), is TC nu wel bereid om haar productie aan te passen. Dit betekent een fundamentele ommekeer voor het bedrijf en wellicht voor de relatie tussen TC en de milieubeweging.Toch is het nog te vroeg om te juichen. Terwijl de vergunning reeds verleend is, moet onder meer nog de opkuis van de historische vervuiling nog in een convenant geschoven worden. Ook al lijkt het huidige management meer oplossingsgericht te denken dan het vorige, toch blijft de vraag of TC zijn verantwoordelijkheid niet – voor de zoveelste keer – zal trachten te ontlopen. En er blijft de nuchtere vaststelling dat TC weer drie jaar ‘gewonnen’ heeft. In de lopende milieuvergunning stond immers dat er een oplossing moest zijn voor 2011. Dat wordt nu 2014.
En dan rest nog de vraag of – zelfs bij een reductie van 90 % van de zoutlozingen – de Laak en de Winterbeek terug tot een ecologisch goede toestand zullen komen. Het is opvallend dat de vergunning werd verleend zonder studie ter zake.
Bond Beter Leefmilieu zal het dossier dus kritisch blijven volgen. Maar na jaren uitzichtloosheid, ziet het er naar uit dat TC eindelijk de keuze heeft gemaakt om haar verantwoordelijkheid op te nemen.
8 januari 2009 | Wim Van Gils
|
21-01-2009 |
contact | disclaimer | zoek | privacy | abonneer op de babbels | vacatures | sitemap | in english |