Thema’s
Milieublog archief
Home > Milieublog > maart 2009
Milieublog archief: maart 2009
Gezocht: frisse modegevoelige grootstadfietser met camera voor cyclechic.be
Verkeer, Klimaat & energie, Consumenten
2009
Wie ooit langs de trendsettende straten van Europese grootsteden als Berlijn, Kopenhagen en Amsterdam struinde, weet dat die gedomineerd worden door een bijzonder expressieve en modebewuste fietscultuur. De combinatie fiets en fashion duikt dan ook steeds vaker op. Niet alleen in glossy modebladen, maar ook – en vooral – op het wereldwijde web in de vorm van heuse Cycle Chic-blogs. Doel: fietsers inspireren door die stedelijke straatstijl en fietscultuur in beeld te brengen en te vieren.
In het kader van de fietscampagne ‘Met Belgerinkel naar de Winkel’, die dit jaar volledig in het teken van de mode staat, en geïnspireerd door invloedrijke blogs als Copenhagen Cycle Chic en Amsterdamize lanceert Bond Beter Leefmilieu nu een volledig Belgische Cycle Chic-blog. Want ook bij ons fietst er behoorlijk wat chic volk rond.
Daarom zijn we op zoek naar frisse fietsers met een scherp oog voor fashion om op regelmatige basis foto’s en tekst aan te leveren vanuit hun stad. Heb jij zin om op twee wielen de straten van jouw wereldstad af te schuimen met je camera in de aanslag? Laat het ons weten via info@belgerinkel.be en wie weet word jij wel de ultieme Belgische fietsstijlgoeroe!
http://www.copenhagencyclechic.com
27 maart 2009 | Joris Gansemans
Vlaamse bedrijven energiezuinigste van de hele Melkweg
2009
Sinds twee weken staat het langverwachte evaluatierapport van het energiebenchmarkingconvenant online. De resultaten zijn zo onwaarschijnlijk goed, dat het rapport ongeloofwaardig wordt. De Vlaamse bedrijven, zo laat het rapport uitschijnen, zijn de allerbeste van de hele wereld, en waarschijnlijk de Melkweg. Toch bleef het oorverdovend stil rond het rapport. Bram Claeys, energieadviseur bij Bond Beter Leefmilieu vraagt zich af waarom.
Het benchmarkingconvenant is zonder twijfel het belangrijkste beleidsinstrument waarover de Vlaamse regering beschikt om haar energiebeleid te voeren. Het benchmarkingconvenant heeft als doelstelling om de grote Vlaamse bedrijven tegen 2012 de efficiëntste van de wereld te maken. Maar liefst 85% van het industrieel energiegebruik wordt er door gevat. De mate waarin het convenant succesvol is, heeft dus een zeer grote impact op het klimaatbeleid, de energieonafhankelijkheid van het land, de luchtkwaliteit…
Ieder jaar publiceert de ‘Commissie Benchmarking’ een rapport over de vooruitgang. Om de vier jaar is een uitgebreidere evaluatie verplicht. Het is die evaluatie die nu in alle stilte werd gepubliceerd.
Die evaluatie moet toelaten om na te gaan of het convenant de doelstellingen bereikt, en of bijsturing nodig is. Maar wat voor ons ligt is een samenvatting van de jaarlijkse rapportages, aangevuld met een uitgebreide enquête onder de bedrijven die onder het convenant vallen. Het rapport is dus een overzicht van de mening van de bedrijven over het convenant. Dat is best interessante lectuur, maar een echt beleidsrelevant rapport beperkt zich natuurlijk niet tot maar één betrokken partij. Ze hoort ook de andere partijen, zoals bijvoorbeeld het verificatiebureau, of de vakbonden… Ze vergelijkt met het buitenland… En vooral, ze analyseert de situatie, en trekt uit die analyse conclusies.
Het convenant moet volgens de regering zorgen voor een verbetering van de energie-efficiëntie van 15% (tegen 2012, ten opzichte van 2002). Eind 2007, halfweg de rit, zitten we op 5%. Die vaststelling moeten we wel zelf maken. In het evaluatieverslag staat ze niet te lezen. Net zoals een verklaring ontbreekt over het meer dan een half jaar vertraging oplopen van de nieuwe energieplannen die de bedrijven al hadden moeten opleveren.
Toch leest het rapport over 2007 als een succesverhaal. Alle sectoren doen het beter dan de wereldtop. Meer nog, zo goed als alle bedrijven zouden het nog een heel pak beter doen dan de allerbeste ter wereld. Dat is toch de conclusie die we moeten trekken uit de vele grafieken.
We kunnen aannemen dat heel wat bedrijven ernstige inspanningen deden om minder energie te gebruiken. Maar zijn al onze bedrijven echt zo buitenaards goed? Laat ons toe er aan twijfelen.
Hans Keuken van PDC (http://www.process-design-center.com/index.html), in de industrie een bekend energieconsulent, heeft een prozaïscher verklaring: “Al die grafieken zijn moeilijk te verklaren. Ze worden ook niet verklaard. Ik geloof ze niet. Bijvoorbeeld de Solomon-benchmark in de raffinaderijsector, die is gewoon fout.” Dat was zijn stelling op een debat dat de KVIV op 5 maart organiseerde over het convenant. Slik.
Het convenant zal waarschijnlijk wel geleid hebben tot meer energiebewustzijn bij de bedrijven. Maar als diezelfde bedrijven het blijven vertikken om zich te verantwoorden en duidelijk te communiceren, dan roept dat meer dan twijfels op.
Op 28 april organiseert het Vlaams parlement een hoorzitting over het convenant. BBL zal daar een van de sprekers zijn.
Het rapport over 2007 en het evaluatieverslag zijn te vinden op de site van het convenant:
http://www.benchmarking.be/nl/voortgang_verslaggeving.asp
12 maart 2009 | Bram Claeys
Verboden het gras te betreden
Klimaat & energie, Wetten en regels
2009
Er is deze week een jonge vrouw tot 8 maanden gevangenisstraf veroordeeld. Die jonge vrouw heet Anja Hermans. In een vorig leven had Hermans de kwalijke gewoonte om hamburgerrestaurants in brand te steken. Anja Hermans was trouwens ook tot het besluit gekomen dat ze er in die tijd een beetje naast zat. Inmiddels - als ik het goed voor heb – is ze opvoedster geworden. Zinnig werk, in elk geval. ‘Bravo Anja’, lazen we laatst nog in de krant. Ons heer is meer verguld over één bekeerde zondaar dan over tien vromen.
Wat de krant niet wist is dat Anja er een wat aparte hobby op na hield. Zij had het op zich genomen om de strijd aan te gaan met Electrabel. Een keer of tien was zij ten strijde getrokken tegen het nucleaire gevaar. Niet meteen om de kerncentrale van Doel in de fik te steken. Dat zou trouwens strijdig met haar eigen herwonnen maagdelijkheid geweest zijn. Neen: Anja Betrad Het Gras!!!! Naar eigen zeggen betrad zij het gras niet zomaar. Neen, zij wou aantonen dat kerncentrales niet veilig zijn.
Mij ontgaat de diepere betekenis van de daad. Dat kerncentrales niet veilig zijn, dat weten we sinds Chernobyl maar al te goed. Daar hebben we geen Anja voor nodig. Ik blijf het dus een wat aparte hobby vinden. Maar in haar eigen ogen deed Anja twee dingen: het gras betreden en een politieke boodschap uitdragen.
Het is mij dan ook onduidelijk op welke basis een losgeslagen rechter uit Dendermonde Anja tot acht maanden cel heeft veroordeeld. Ofwel was het om het gras te betreden (en dan lijkt mij de straf wat buiten verhouding). Ofwel was het omdat ze een politieke boodschap wou uitdragen. En in dat geval had de rechter de zaak naar het Hof van Assisen moeten doorverwijzen. Wat hij niet deed.
Laat het er ons dus bij houden dat Anja veroordeeld is om het gras te betreden. Niet zomaar gras. Neen: Gras Van Electrabel. En dat, lieve Anja, is in dit land veel erger dan hamburgertenten in brand steken. Dat is blasfemie.
5 maart 2009 | Kris Van Rossem
|
27-03-2009 |
contact | disclaimer | zoek | privacy | abonneer op de babbels | vacatures | sitemap | in english |