Home > Milieublog > juli 2009
Milieublog archief: juli 2009
Tot nu toe bleef het nog een klein beetje binnen de perken. Het verkopen van overheidsgebouwen om de begroting dicht te rijden was dan wel een vorm van collectieve verarming, maar om nu te zeggen dat je daarmee het wezen van de democratie aantastte, … neen. Laten we het houden bij een niet al te verstandige maatregel om het eigen blazoen op te poetsen. Veel heeft het niet geholpen: de oppositie veegde Verhofstadt met een welgemikt ‘wie gelooft deze mensen nog’ van zijn voetstuk. Eigen schuld, dikke bult, denken we dan, en we gaan over tot de wanorde van de dag.
Het was dan ook even schrikken toen we hoorden dat de regering Van Rompuy de technieken van Verhofstadt over nam. Niet in het enkelvoud, maar in het kwadraat. En deze keer gaat het niet over de eenvoudige verkoop van overheidsgebouwen. Neen, was het dat maar! Vandaag worden wetten te koop gesteld. Alvast eentje toch. Van Rompuy is bereid de wet op de kernuitstap te verkopen aan Electrabel voor – naar wordt gefluisterd – zo’n dertig miljard euro.
Verleidelijk, natuurlijk, als je een armlastige staat overerft en zowat heel je vastgoed al verkocht is. Het geld moet toch van ergens komen, nietwaar? Zelfs Amada zaliger wist het al. ‘Haal het geld waar het zit, bij de rijken, bij de banken’ was een van de meer sappige slogans van de jaren ’80. Bij de banken valt nu niet veel te rapen, die haalden het geld waar het zat, bij de belastingbetaler. Blijft: de rijken. En wie is er nu rijker dan Electrabel? Dus: 30 miljard in ruil voor een wet, kan toch niet te veel gevraagd zijn.
Het idee is zo dom nog niet. Het aanbod overheidsgebouwen is beperkt. Het aanbod wetten daarentegen! Als het met deze deal goed afloopt, dan openen zich ongekende horizonten. Wat dacht u bijvoorbeeld van de wet op sperperiode voor de solden? Daar kennen we wel enkele geïnteresseerden voor. Ook in het strafrecht moet een en andere te rapen vallen. De wet die het stakingsrecht regelt. Hoeveel zou die waard zijn? Of de taalwetten? Misschien een Chinese investeerder die interesse heeft in de wet op de vrije meningsuiting?
Toegegeven, niet voor iedere wet zal het storm lopen. Maar vele kleintjes maken ook één groot.
En al bij al is het verstandig te beginnen met de wet op de kernuitstap. Allez, toch beter dan met de grondwet, om er maar één te noemen. We houden toch nog een beetje democratie over. Minder, dat is waar. Maar wie een omelet wil bakken, moet eieren breken.
By the way: u gelooft toch niet dat Electrabel dat geld ook ooit werkelijk zal betalen, zeker?
Dan bent u wel bijzonder naïef. Of zat u de voorbije jaren op een ander hemellichaam.
8 juli 2009 | Kris Van Rossem