Home > Milieublog > december 2009
Milieublog archief: december 2009
Ondertussen is het al zaterdagochtend 8 uur. Na een lange nacht zitten we nog steeds midden in discussies. De uitkomst staat nog niet vast, maar alles wijst erop dat we – in het beste geval? - met een politieke verklaring naar huis zullen keren. Wat er nu voorligt is niet meer dan een lege doos. Een zware teleurstelling. Kopenhagen is geen hopenhagen meer maar Nopenhagen.
Gisterenochtend was het al snel duidelijk dat men aan een politieke verklaring werkte. Na een eerste perslek naar de Guardian, circuleerden er nog talloze ontwerpteksten. Er kwam een einde aan een verwarrende namiddag op het moment dat Obama ’s avonds laat plots aankondigde dat hij het op een akkoordje had gegooid met China, India en Zuid-Afrika. Dit “Copenhagen agreement”, waar uiteindelijk een 25-tal landen zouden hebben aan meegewerkt, is een zware teleurstelling. Er staat dan wel neergeschreven dat men de temperatuurstijging beneden de twee graden wil houden, met wat voorligt komt men daar lang niet. We riskeren af te stevenen op een temperatuurstijging van meer dan drie graden. Geen piekjaar voor de CO2 uitstoot, geen concrete doelstellingen voor 2020, geen lange termijndoelstelling voor 2050 en alle achterpoortjes staan nog open. Het enige wat er momenteel in het akkoord is opgenomen, zijn financiële middelen op de korte en langetermijn. Het lijkt erop of sommige landen hun verplichtingen hebben willen afkopen. De nood aan een wettelijk bindend akkoord binnen de 6 maanden, verdween op mysterieuze wijze op het allerlaatste moment uit de tekst. Onbegrijpelijk dat onze “klimaatleider” Europa hierin wil meestappen.
De discussies zijn al sinds drie uur vannacht bezig. Wat men zal beslissen, is nog niet duidelijk, maar dat de uitkomst van Kopenhagen een zware teleurstelling en mislukking zal zijn, daar kunnen we niet meer onderuit. We schieten hiermee in onze eigen voet. Hoe langer we een doortastende aanpak van de klimaatverandering uitstellen, hoe moeilijker het wordt om drastische gevolgen te vermijden.
We moeten niet meer bang zijn voor “Greenwashing” van een akkoord. Wat nu voorligt is gewoon te mager om nog maar de moeite te doen om het een groene wasbeurt te geven. Wat de uitkomst ook moge zijn – als er al een uitkomst is - , het is wel duidelijk dat de 2 graden doelstelling nog mijlenver van ons verwijderd is.
19 december 2009 | Sara Van Dyck