Afval en duurzaam materialenbeleid | Bond Beter Leefmilieu

U bent hier

Afval en duurzaam materialenbeleid

Persbericht Bond Beter Leefmilieu Vlaanderen

maandag 13 juli 2009

“We verruimen het afvalbeleid tot een duurzaam materialenbeleid. We evalueren hiertoe het klassieke afvalbeleidsinstrumentarium, vereenvoudigen het waar mogelijk en integreren het binnen een ruimer materialenbeleid”

Inzake afvalbeleid maakt het regeerakkoord een duidelijke keuze: de basis voor het beleid wordt het streven naar een duurzaam materialenbeleid, dat op termijn het afvalbeleid moet vervangen. De twee belangrijkste (bestaande) instrumenten daartoe: de transitiearena’s ‘Duurzaam materialenbeheer’ en ‘Duurzaam wonen en bouwen’ worden voortgezet. Het gaat  hier nog in de eerste plaats om onderzoeksprojecten. Maar men wil ook een stap verder zetten. Er zullen proefprogramma’s worden opgezet om innovaties op het gebied van ketenbeheeraanpak “om te vormen van experiment naar doorbraak in de reële economie”. Er komen ook eco-efficiëntiescans en geregeld wordt verwezen naar het ‘cradle to cradle’-concept.

Maar wat gebeurt er ondertussen in het afvalbeleid zelf? Er zal onderzicht worden hoe de producentenverantwoordelijkheid kan worden uitgebreid, en de afvalberg zal verder worden teruggedrongen. Hoe? Dat komen we nog niet te weten.

Het zwakste punt van het akkoord betreft hier duidelijk de vragen, met betrekking tot bijkomende verbrandingscapaciteit. Hier wordt gewoon verwezen naar het uitvoeringsplan huishoudelijke afvalstoffen. Dat plan bestaat van ruim voor de economische crisis, en overschat mateloos de nood aan bijkomende capaciteit. Het houdt bovendien geen rekening met de nieuwe benadering van de Vlaamse overheid zelf: een beleid gericht op het stelselmatig verminderen van afval door beter materialenbeheer. Wij zouden toch denken dat de doorwerking van beide elementen beter eens wordt bekeken, voor we ons aan nieuwe verbrandingsovens wagen, die dan voor decennia nood zullen hebben aan bijkomend afval om de investeringen te laten renderen.

En waarom staat nergens te lezen dat de Vlaamse overheid in haar aankoopbeleid het goede voorbeeld zal geven? Wat kan voor energie en wagenpark, kan toch net zo goed voor andere overheidsbestedingen?