Barsten in de nucleaire sector | Bond Beter Leefmilieu

U bent hier

Barsten in de nucleaire sector

Sara Van Dyck

woensdag 22 augustus 2012

Na de beslissing over de kernuitstap leek er een rustige nucleaire zomer in het vooruitzicht. Niets bleek minder waar. De voorbije weken pakten de kranten uit met de ene na de andere onaangename verrassing. Begin juli bleek dat er al jarenlang radioactief water lekt uit het koelbassin van Tihange 1. Een paar weken geleden kwam door een gelekte mail aan het licht dat het reactorvat van Doel 3 – en mogelijk ook Tihange 2 – met zware problemen kampt. En als klap op de vuurpijl leerde een -opnieuw gelekt - verslag ons dat er al maandenlang een nucleair stort ligt bij Best Medical Belgium (BMB), een failliet verklaarde producent van radio-isotopen, in Fleurus.

De nucleaire sector maakt met deze berichtgeving geen al te beste beurt. Problemen die vaak al maandenlang – soms jarenlang – gekend zijn, komen slechts aan het licht door gelekte mails of verslagen. Andere problemen worden dan weer veel te laat opgemerkt. Dat blijft ook internationaal niet onopgemerkt. Mycle Schneider, een nucleair energieconsultant en auteur van  of The World Nuclear Industry Status Report, , stelde naar aanleiding van de scheurtjes in het reactorvat van Doel 3 onomwonden dat het Belgische nucleaire controlesysteem faalt. Dat men nu pas zo'n riskant mankement ontdekte, toont volgens Schneider aan dat het niveau van de controles serieus naar omhoog moet. Groen Kamerlid Kristof Calvo, poneerde dan ook de terechte vraag voor een grondige doorlichting en hervorming van ons nucleair controlesysteem.

Dat een versterkte nucleaire controle geen overbodige luxe is, behoeft zeker na Fukushima geen verdere uitleg. Het risico op een kernramp mag dan wel heel klein lijken, als het ooit zover komt, zijn de gevolgen niet te overzien. Dat geldt in het bijzonder voor onze kerncentrales,  de kerncentrale van Doel ligt in het meest dichtbevolkte gebied van Europa. Redenen genoeg voor Belgisch nucleair expert Gilbert Eggermont om te pleiten voor een sluiting van de oudste kernreactoren (Doel 1 en 2) en extra kritisch te zijn voor een mogelijke heropstart van Doel 3. Ook Willy De Roovere, de directeur van het nucleair controle-agentschap (FANC), betwijfelt sterk of Doel 3 ooit terug zal kunnen opgestart worden.

Wakker geschud?

Door onze grote afhankelijkheid van kernenenergie, zorgt een probleem in één kernreactor ervoor dat de hele discussie over de bevoorradingszekerheid terug oplaait. Wie wilde ons alweer laten geloven dat kernenergie een zeer betrouwbare energiebron is die zorgt voor een zekere energievoorziening?

De milieubeweging hamert al jaren op het gevaar van onze sterke afhankelijkheid van kernenergie. Bovendien stijgt het risico op (de ontdekking van) nieuwe mankementen, met de leeftijd van onze kernreactoren. Redenen genoeg om af te stappen van deze risicovolle en verouderde technologie.

We hopen dat onze politici eindelijk worden wakker geschud  om werk te maken van alternatieven. De oorverdovende stilte rond het potentieel van energiebesparing en piekvraagbeheersing moet dringend doorbroken worden. Bovendien moeten onze ministers dringend nog eens gaan praten met onze noorderburen (die sinds de problemen in Doel 3 overigens ook niet meer op beide oren slapen). Zij hebben immers een groot overschot aan stroomproductie en zouden niet liever willen dan deze naar hun buurlanden te exporteren. Waar wachten we nog op?