Doel dichtstbevolkte kerncentrale in Europa | Bond Beter Leefmilieu

U bent hier

Doel dichtstbevolkte kerncentrale in Europa

Sara Van Dyck

vrijdag 6 mei 2011

Uit een onderzoek van Nature in samenwerking met de Columbia Universiteit uit New York blijkt dat de kerncentrale van Doel, met 9 miljoen inwoners in een straal van 75 km rond de centrale, de twijfelachtige eer heeft om Europees de centrale te zijn die in het meest dichtbevolkte gebied ligt.

Het inwonersaantal is slechts één van de aspecten die door de onderzoekers bekeken werd. Naast het aantal inwoners in de nabijheid van de centrale, werd ook de veiligheidscultuur, het ontwerp en de leeftijd van kernreactoren onder de loep genomen. Dit laatste is zeker in ons land een belangrijk aspect. In principe zijn alle onderdelen van een kerncentrale onderhevig aan ouderdomskwalen. Het probleem is dat een aantal van die ouderdomsverschijnselen ontstaan in de binnenstructuur van materialen of in delen van de reactor die moeilijk bereikbaar zijn of onder hoge straling staan, waardoor ze moeilijk te detecteren zijn. Onze oudste kernreactoren in Doel en Tihange zijn in 2015, het moment dat ze volgens de wet op de kernuitstap moeten gesloten worden, 40 jaar oud. Van de huidige 436 commerciële kernreactoren in de wereld zijn er amper negen ouder dan 40 jaar. Er is dus bijzonder weinig operationele ervaring met oudere kerncentrales. De verlenging van de levensduur van de reactoren van Doel en Tihange tot 50 jaar, waar sommige beleidsmakers nog steeds voor blijven pleiten, is bijgevolg als een spelletje Russische roulette: het kan goed aflopen, maar als het fout loopt is het wel faliekant.

Een ernstige kernramp kan volgens een vooraf onvoorspelbaar scenario in om het even welk reactortype, in elk land en op ieder ogenblik plaatsvinden. Er bestaat niet zo iets als een inherent veilige kerncentrale. En, uit het onderzoek van Nature blijkt nog maar eens dat de gevolgen van een kernramp in ons land door de extreem hoge bevolkingsdichtheid niet te overzien zouden zijn. Eens te meer stellen we ons de vraag waarom onze politiek verantwoordelijken vasthouden aan kernenergie en dralen echt werk te maken van de noodzakelijke alternatieven.