Warschau: Vergeten en willen vergeten | Bond Beter Leefmilieu

U bent hier

Warschau: Vergeten en willen vergeten

Mathias Bienstman

maandag 18 november 2013

“Aan mij kan je alles vertellen, ik ben het morgen toch vergeten.” zegt een oudere man schuin tegenover me op de klimaattrein richting Warschau. Hij is net opgestapt. Als openingszin kan het tellen. De vrouw naast hem begint te lachen om het voorstel. “Sinds m’n hartaanval heb ik geen korte termijn geheugen meer” vult hij aan.  Hij kijkt met verwonderde ogen en wijst naar zijn hart.

Een paar uur later ligt de vrouw op een matje onder de treinzetels te slapen. Haar levensverhaal heeft ze nog niet met de man gedeeld. Hij is intussen ook ingedommeld. Ik vraag me af of hij morgen alles vergeten is van deze eerste uren op de trein richting de klimaatconferentie. Het gejuich van vijfhonderd man wanneer in Brussel Zuid ‘Speciale trein Warszawa’ op de aankondigingsschermen verschijnt. Het kleine feestje op het perron van Keulen bij het aankoppelen van de Duitse locomotief. De koks, die met Franse flair honderden maaltijden in de open keuken van de restauratiewagon maken. De versierde coupés en de uitgelaten sfeer. Het is nu al memorabel.

Dan vergeet ik liever het nieuws van de dag over de klimaatonderhandelingen. Japan schroeft zijn ambities voor emissiereducties terug. De nieuwe Australische regering ontmantelt in snel tempo het klimaatbeleid van haar voorgangers, hoewel ongewone hitte en bosbranden het land steeds vaker teisteren. Top of the bill: de geschifte Poolse minister van leefmilieu en voorzitter van de klimaatonderhandelingen, Marcin Korolec. Een journalist vroeg wat de Poolse regering bezielt om nét tijdens de klimaatonderhandelingen een conferentie over de toekomst van het erg klimaatschadelijke steenkool te organiseren. Korolec antwoorde zonder ironie dat ze “mogelijk interessant is voor de ontwikkelingslanden.” 

Het is nu 6u40. We naderen de grens. De Poolse ordehandhavers komen  aan boord met een soort politiepoedels. Nooit eerder gezien. Ze moeten uitblinken in snuffelen, want angstaanjagend zien ze er niet uit. De grenscontrole duurt eindeloos. De man is intussen ook wakker. Voor hem staat koffie klaar. Die is zijn buurvrouw gaan halen.